Αναρτήσεις

Βάλτος

Τις βροχερές ημέρες το γήπεδο γινότανε σαν βάλτος. Τότε μου άρεσε να το χαζεύω. Φορούσα το αδιάβροχο και πήγαινα σκυφτός στην βροχή. Μου άρεσε που μάζευαν λάσπη οι γαλότσες. Φαινόταν σαν να έρχομαι από κάπου μακριά. Στεκόμουν κάτω απ' την βελανιδιά για να μην βρέχομαι πολύ και ένιωθα την ησυχία τόσο έντονη σαν να είχαν φύγει όλοι σε άλλον πλανήτη, βαριά, έντονη, πλατιά. Μόνο το χιόνι δίνει πιο πολύ ησυχία.

Δυστυχώς κουραζόμουν γρήγορα, όμως επειδή δεν υπήρχε πουθενά να κάτσω, έφευγα και σκεφτόμουν όλη την εικόνα στο μυαλό μου για όση ώρα περπάταγα αλλά και μετά που έμπαινα σπίτι. Απλά ήταν κάτι όμορφο και ήταν συνήθεια μου τότε να συλλέγω στο μυαλό μου εικόνες από διάφορα μέρη και μετά από καιρό ή και χρόνια να τις επαναφέρω σαν μια παλιά συντροφιά.

Αυτό το έκανα παλιά όμως έχω χρόνια που έχω φύγει από εκείνο το χωριό. Μετά πήγα σε άλλα, άλλαξα πολλά και σε κάθε μέρος που πήγαινα υπήρχε κάτι ξεχωριστό για την πινακοθήκη του μυαλού μου, μία διαδικασία απαραίτητη τότε. Κάποιο μέρο…